ท่านพ่อส่งเรามาแจ้งท่าน
ว่าพันธมิตรของเรายังดำเนินต่อไปได้
ถ้าท่านทำตามเงื่อนไข
ลอร์ดเฟรย์ต้องการให้ลอร์ดเอ็ดมัวร์
แต่งงานกับลูกสาว
พูดยากนะว่าเรา 4 คน
ใครได้คู่ห่วยสุด
ซานซาละมัง
แต่ลอรัสคงคุ้นเคยกับคน
ลึกลับสุดหยั่งถึงได้ในที่สุด
ใครจะบอกเธอดีล่ะ?
สวัสดี ลอร์ดทีเรียน
ข้าลองชุดสำหรับงานอภิเษกสมรสอยู่
ใช่ ต้องเป็นงานที่ ตระการตา น่าดู
ข้าจะปล่อยเจ้าเดินทางไปคิงส์แลนดิง
เพื่อชดเชยความผิดของทหารข้า
เจ้าต้องสาบานจะบอกพ่อ
ว่าข้าไม่มีส่วนทำเจ้าบาดเจ็บ
- ท่านหญิง - นางไม่ไปด้วยหรอก
(พวกเจ้าจงเลือกผู้นำของตัวเอง ด้วยตัวเอง)
(ตัวนี้รู้สึกเป็นเกียรติ)
(- เจ้าชื่ออะไร?) (- เกรย์ เวิร์ม)
เล่มเกมกันดีกว่า
อวัยวะไหนไร้ประโยชน์ที่สุด?
- ท่านลอร์ดชุบชีวิตเขากี่ครั้งแล้ว? - 6
พระองค์ส่งเจ้ามาเพราะมีเป้าหมาย
ท่านมีคนที่พระองค์ต้องการ
ไหนบอกให้ข้าร่วมกลุ่มท่านได้
ไหนบอกเป็นพี่น้องร่วมสาบาน?
เจ้ากำชะตา ของราชัน
นิมิตกำลังส่งผลกระทบ
กำลังเห็นนิมิตอยู่?
- ข้าเห็นจอน สโนว์ - ที่ปราสาทดำ?
เขาอยู่คนละฝ่ายกับกำแพง
ห้อมลอมด้วยศัตรู
== แปลไทย สุนัขป่าโลกันตร์ gotfansite.com ==
Sync & corrections by honeybunny www.addic7ed.com
อีกไกลแค่ไหน?
สักอาทิตย์นึงมั้ง คิดว่านะ
คิดว่างั้น? เจ้าไม่รู้หรอกรึ?
ตอนไปปราสาทดำ เราใช้ถนนคิงส์โรด
เฮอะ ถนน
นั่นคือวิธีรบของเจ้าหรือ?
เดินตามถนน ตีกลอง โบกธง?
ปกติก็เป็นงั้น ใช่
แล้วทหารที่ถือธงต่อสู้ได้ยังไง?
พวกนั้นไม่สู้หรอก
การได้ชูธงของตระกูลถือเป็นเกียรติอันสูงส่ง
แล้วมือกลองล่ะ-- สูงเกียรติด้วยรึเปล่า?
ปกติ พวกเด็กๆ จะเป็นคนตีกลอง
แล้วมีประโยชน์อะไร?
- ช่วยทหารเดินทัพไง - ยังไง?
มันก็... จังหวะน่ะ
อ้อ หมายถึงก้าวขา ขวา ซ้าย
ขวา ซ้าย ขวา?
ต้องมีคนช่วยด้วยรึนั่นน่ะ?
เวลามานซ์ให้สัญญาณจู่โจมปราสาทดำ
เราไม่มีรัวกลองประกาศตัวหรอก
ไม่
ไม่อะ เจ้าจะประกาศตัว
ด้วยไฟกองใหญ่ที่สุด อย่างที่ชาวเหนือไม่เคยเห็น
เจ้ามันไม่รู้อะไรเลย จอน สโนว์
พูดถูก ไม่รู้อะไรเลย
รู้ว่าเจ้าตัดเชือกข้าตอนปีนกำแพงไง
เชือกของนางด้วย
แล้วนางโยเยอะไรไหม?
เพราะนางเข้าใจไงล่ะ ว่าอะไรมันเป็นอะไร
อยากอธิบายหน่อยไหม?
ปัญญาอันลึกล้ำ จากสมองนกน่ะ?
เราร่วมมือกัน ถ้าได้ผลประโยชน์
เราภักดี ถ้าได้ผลประโยชน์
เรารักกัน ถ้าได้ผลประโยชน์
และจะฆ่ากันเองด้วย ถ้าได้ผลประโยชน์
นางรู้ เจ้าไม่รู้
เหตุนี้แหละ เจ้าไม่มีทางรักษานางไว้ได้หรอก
ฝนจะทำเราล่าช้าไปอีกวัน
เฟรย์รอได้ เขารู้เราอยู่ระหว่างทาง
ลอร์ดวัลเดอร์เป็นคนเจ้าปัญหา
เจ้าปัญหา? เลือกใช้คำนั้นหรือ?
ไม่น่าคบที่สุด เท่าที่ข้าเคยพบด้วยมั้ง
- ใช่ไง ดังนั้น... - ข้าเคยเจอกองขี้ที่น่าคบกว่าวัลเดอร์ เฟรย์ อีก
ขออภัย ฝ่าบาท
ข้าคลุกคลีกับพลทวนพลหอกมาหลายปีเกิน
สองปีมานี้ ข้าดูแลคนเจ็บมาตลอด
ต้องเห็นคนเสียเลือดตายมากมาย
ขี้แค่นี้ข้าไม่กลัวหรอก
ลอร์ดเฟรย์จะมองว่าเราปวกเปียก
มันอยากคิดไงก็เชิญ
ยังไงก็ได้งานแต่งสมใจ
ได้งานแต่งน่ะใช่
แต่เขาต้องการพระราชา
เอ็ดมัวร์เป็นเจ้าบ่าวที่ดีที่สุด
ในประวัติศาสตร์ของตระกูลเฟรย์
เรานอนกันหน่อยเถอะ
ถ้าไม่ใส่อะไรหน่อย
เดี๋ยวข้าจู่โจมอีกไม่รู้นะ
บุกเลย บุก
เขียนถึงใคร?
แม่
- นั่นภาษาวาเลียร์เรียน? - กา
กา?
ฝากทักทายด้วย
ริต ซัส
ริดซาส
ใกล้เคียง
นางรู้ไหมว่าลูกสาวเป็นราชินี?
ยัง
ต้องประหลาดใจแน่ๆ เลย
มีเรื่องประหลาดใจอีกเยอะ
จะให้ข้าวางแผนรบได้ยังไง
ถ้าเจ้านอนอยู่แบบั้น?
ซักวันนึง ท่านจะไปโวแลนทิสกับข้าไหม?
เมื่อทุกอย่างนี่จบลงแล้ว?
ไปสิ
ข้าสัญญา
แม่ต้องอยากเจอท่านแน่ๆ
กับหลานด้วย
อะไรนะ?
แน่ใจหรือ?
ท่านโกรธเหรอ?
โกรธ?
เจ้าเป็นราชินีของข้านะ
แถมยังเจ้าชายไม่ก็เจ้าหญิงน้อยอยู่ในครรภ์
อาจมีทั้งคู่เลยก็ได้
อย่าโลภน่า
ลืมสงครามสักคืนหนึ่งได้ไหม?
ข้ารักเจ้า
ได้ยินไหม?
ข้ารักเจ้า
ผู้ชายส่วนใหญ่ ร่วมรักหยั่งกับหมา
ไร้ศิลปะ ไร้ฝีมือ
แทงไม่กี่ที จบละ
มันต้องรู้จักอดกลั้น ให้เวลาฝ่ายหญิงหน่อย
อย่าคิดแม้แต่จะแทง
จนกว่าฝ่ายหญิงจะลื่นเหมือนแมวน้ำ
จากนั้นค่อยเข้าไปข้างใน
อย่างช้าๆ
อย่าสักแต่ยัดเข้าไปเหมือนแทงหมู
ไปกันเถอะ!
เฮ้ย ไปเถอะ
คิดว่าเขารักเจ้างั้นสิ?
เขาบอกว่าไง? จะให้เป็นนายหญิง
และให้อาศัยในปราสาทเหรอ?
ไม่ เขาไม่ได้บอกอะไรเลย
เขาแทบไม่พูดอะไรเลย
ข้าเห็นเจ้ากระซิบกระซาบกันกลางดึก
หัวเราะกิ๊กกั๊กเหมือนผู้หญิง
อะไร อิจฉาเหรอ?
แหงสิ
เจ้าน่าจะอยู่กับพวกเดียวกัน
เช่น เจ้า งั้นหรือ?
ไม่เห็นเคยพูดจาดีกับข้ามาก่อน
ได้ยินแน่ ถ้าเจ้าเป็นของข้า
ข้าจะชมว่าเจ้าทั้งสวย
รุนแรง ป่าเถื่อน
ข้าจะทะนุถนอมเจ้า
เจ้ารักมันหรือ?
เพราะมันหน้าตาน่ารักใช่ไหม?
ชอบที่ผมสลวย ตาเป็นประกายใช่ไหม?
- คิดว่าหน้าตาดีทำให้มีความสุขได้หรือ? - อย่ามาแตะต้องข้า
จะรักมันได้สักแค่ไหน ถ้ารู้ตัวจริงของมัน
ตอนที่อาศัยอยู่วินเทอร์เฟล ข้าอยากหนีมาตลอด
เพื่อมาที่นี่ มายังเมืองหลวง
อยากเห็นอัศวินแดนใต้ กับชุดเกราะหลากสี
อยากเห็นคิงส์แลนดิงหลังฟ้ามืด
อยากเห็นเทียนมากมายจุดสว่างในหน้าต่าง
ข้ามันโง่
แค่เด็กโง่คนนึง
มีความฝันโง่ๆ ไม่รู้จักหลาบจำ
มาเถอะ
ไปเดินเล่นกัน
ข้าจำครั้งแรกที่เห็นเจ้าในท้องพระโรงได้
ไม่เคยเห็นใครทุกข์ระทมปานนั้นมาก่อนเลย
ข้าอยากให้เจ้ามีความสุขเหลือเกิน ซานซา
ท่านย่าก็ด้วย
เจ้าน่าจะได้มีความสุขที่ไฮการ์เดน
แต่สตรีมีตำแหน่งอย่างเรา
ก็ต้องตักตวงตามสถานการณ์
ข้าจะไปตักตวงอะไรในสถานการณ์นี้ได้?
ข้าต้องแต่งกับ ‘เขา’
- ลอร์ดทีเรียนเคยทำไม่ดีกับเจ้าไหม? - ไม่เคย
เขาดีกับเจ้าไหม?
เขาก็พยายามนะ
แต่เจ้า ไม่เอา
เขาเป็นแลนนิสเตอร์
ก็เป็นแลนนิสเตอร์ที่ไม่เลวนัก ไม่จริงหรือ?
ข้าขอโทษ
ไปๆ มาๆ ก็มาบ่นใส่เจ้า...
ลูกชายข้าจะครองแผ่นดิน
ลูกชายเรียนรู้จากมารดา
ข้ามีอะไรจะสอนเขามากมาย
ส่วนลูกชายเจ้า ถ้าข้าเข้าใจไม่ผิด
อาจได้เป็นผู้ครองปราการหินคาสเทอร์ลี
และแคว้นเหนือด้วย
เป็นไรเหรอ?
ลูกชายของข้า...
กับ ‘เขา’
ข้าจะต้อง...
เราต้อง...
ถ้าเจ้ากลัวเจ็บ...
ข้าไม่ได้กลัวเจ็บ
ข้าเจอจอฟฟรีมาแล้วนะ
งั้นมีอะไรเหรอ?
เขาดูไม่เลวน่า แม้จะมีแผลเป็น
ใช่ โดยเฉพาะแผลเป็น
เขาเป็นคนแคระนะ
ส่วนลอรัส...
ลอรัส
หญิงบางคนชอบผู้ชายตัวสูง
บ้างก็ชอบคนตัวเตี้ย
บ้างก็ชอบคนขนดก บ้างก็ชอบหัวล้าน
คนใจดี ใจร้าย อัปลักษณ์ หล่อเหลา
สาวสวย
หญิงส่วนใหญ่ ไม่ลองไม่รู้หรอกตัวเองชอบอะไร
น่าเศร้า พวกเราส่วนใหญ่ไม่ทันได้ลองเท่าไหร่หรอก
ก็แก่ผมหงอกเสียก่อนแล้ว
ทีเรียนอาจน่าประทับใจก็ได้ ได้ยินว่าเขาโชกโชนน่าดูนะ
นั่น เป็น .. เรื่องดีหรือ?
ก็เป็นได้
พวกเรามันเอาใจยากนะ ต้องฝึกกันเยอะ
เจ้ารู้ได้ยังไง?
แม่เจ้าสอนเหรอ?
ใช่ สาวน้อย แม่ข้าสอนไว้
เธอยังเด็กอยู่เลย
สูงกว่าท่านตั้งฟุตนึง
เด็กตัวสูง
เคยนอนกับเด็กสุดแค่ไหน?
ไม่เด็กขนาดนั้น
แก่กว่านี้เยอะไหม?
แก่กว่าละกัน
ท่านเป็นลอร์ด เธอเป็นเลดี้
แถมสวยเสียด้วย
ไม่เห็นมีปัญหาอะไร
เชไม่ชอบใจแน่
เช เป็นโสเภณี
จะแต่งกับนางเหรอ ห๊ะ?
ครั้งแรกที่แต่งกับโสเภณีแล้วเป็นไงล่ะ?
ไม่ควรเล่าให้ฟังเลยจริงจริ๊ง
ก็เก็บเชไว้สิ แต่งคนนึง นอนกับอีกคนนึงก็ได้
ขอแค่ให้เด็กสาวสตาร์คตั้งครรภ์ลูกท่านก็พอ
วันหนึ่งเขาจะได้ครองวินเทอร์เฟล
ท่านจะได้ปกครองแคว้นเหนือในนามลูก
ได้ครอบครอง 2 สาว แถมอาณาจักรทั้งอาณาจักร
2 สาวผู้รังเกียจข้า
และประชาชนที่พร้อมจะเกลียดด้วยเช่นกัน
เสียเวลาเปล่าน่า ถ้าจะเอาใจประชาชน
สุดท้ายก็เป็นแค่ศพที่โด่งดังที่สุด
ท่านอยากอึ๊บเด็กสาวสตาร์ค
แต่ทำเป็นปากแข็ง
ข้าไม่ได้จ้างเจ้ามายุยงข้านะ
ปล่อยด้านมืดข้าไว้เฉยๆ เถอะ
ท่านจ้างข้าให้สังหารคนที่มาตอแย
ยุยงน่ะ ข้าทำให้ฟรี
ฝ่าบาท
ท่านตา
อยากคุยกับข้ารึ?
ใช่
ข้าอยากได้รายงาน การประชุมสภาเล็ก
เรายินดีให้เจ้ามาร่วมประชุมอยู่แล้ว ฝ่าบาท
มาทุกครั้งเลยก็ได้
ข้ายุ่งมาก
มีเรื่องสำคัญให้ข้าจัดการตั้งเยอะ
แน่นอน
ท่านจัดประชุมสภาเล็ก
ในหอคอยหัตถา แทนห้องประชุมเดิม
ใช่ ถูกต้อง
ขอถามเหตุผลได้ไหม?
หอคอยหัตถาคือที่ทำงานของข้า
ให้เดินมานี่มันเสียเวลา
เวลาที่ควรใช้ให้เป็นประโยชน์
แปลว่า ถ้าข้าอยากร่วมประชุม
ข้าต้องปีนบันไดหอคอยขึ้นไปถึงโน่นเลยหรือ?
เราจัดคนแบกเจ้าขึ้นไปก็ได้
รายงานเรื่องเด็กสาวสาวทาร์แกร์เรียน
กับมังกรทางตะวันออกซิ
ไปได้ยินมาจากไหน?
เป็นเรื่องจริงหรือ?
ท่าจะจริง
ไม่คิดว่าเราควรทำอะไรสักอย่างหรือ?
ตอนข้าเป็นหัตถ์
ให้ราชาก่อนหน้าพ่อเจ้า
กะโหลกมังกรทุกตัว
ยังเก็บอยู่ในห้องนี้
กะโหลกของตัวสุดท้าย
อยู่ตรงนี้
ขนาดเท่าลูกแอปเปิ้ล
อันใหญ่สุด ขนาดเท่ารถบ้าน
ใช่ แถมเจ้าของก็ตายไป
300 ปีแล้ว
แค่ของแปลกที่อยู่อีกมุมโลก
มิได้มีภัยอะไรต่อเรา
เราจะรู้ได้ไง ว่ามังกรพวกนั้นเป็นแค่ของแปลก
หรือเป็นอสุรกายที่จะกำหราบทั้งโลกกันแน่?
เรามีคนให้คำปรึกษาเราแล้ว
พวกที่ปรึกษาของอาณาจักร
ที่ไม่ได้รู้เรื่องอะไรเลย
แต่ไม่มีใครมาปรึกษาข้าเลย
ก็ปรึกษาอยู่นี่ไง
เรื่องนี้น่าจะมาปรึกษากับข้า
ได้ จากนี้ข้าจัดให้
ว่าจะเอาเรื่องสำคัญมาปรึกษาเจ้า
ถ้ามันจำเป็น
ฝ่าบาท
ยุนไค
เมืองสีอำพัน
ชาวยุนคิชฝึกทาสรับใช้ มิใช่ทหาร
เราเอาชนะมันได้
ในสนามรบ อย่างง่ายดาย
แต่พวกมันไม่ออกมาหรอก
มันมีเสบียง มีความอดกลั้น มีกำแพงเมืองแข็งแรง
ถ้ามีหัวคิด พวกมันจะหลบอยู่ในเมือง
ค่อยๆ ตอดเรา ทีละนิด
ข้าไม่อยากเสียทหาร ตั้งแต่ยังไม่ทันได้ข้ามช่องทะเลแคบ
ยุนไคไม่จำเป็นสำหรับเรา คาลีซี
ยึดไป ก็ไม่ได้ช่วยเรื่องเวสเทอรอสหรือบัลลังเหล็กเลย
ยุนไคมีทาสอยู่กี่คน?
2 แสนเป็นอย่างน้อย
งั้นเราก็มีถึง 2 แสนเหตุผลให้ยึดเมือง
(ส่งคนไปที่ประตูเมือง)
(บอกพวกทาส ว่าข้าจะรอรับการจำนนอยู่ที่นี่)
(มิเช่นนั้น ยุนไคจะพบชะตากรรมเดียวกับแอสตาพอร์)
ราสดัล โม เอราส
แห่งตระกูลโบราณสูงศักดิ์
หัวหน้าทหาร และตัวแทนเจรจากับผู้ปลดปล่อย
มาเพื่อเจรจาสงบศึก
ท่านลอร์ด ท่านอยู่เบื้องหน้า
เดเนอริส ธิดาแห่งวายุ แห่งตระกูลทาร์แกร์เรียน
ราชินีของชาวแอนดัล ปฐมบุรุษ
คาลีซีแห่งทะเลทุ่งหญ้า
ผู้ปลดโซ่ตรวน และมารดาแห่งมังกร
เข้ามาได้ นั่งสิ
ท่านลอร์ดผู้สูงส่งจะรับเครื่องดื่มไหม?
เก่าแก่ และยิ่งใหญ่ คือยุนไค
จักรวรรดิของเราเก่าแก่มาก
ตั้งแต่ก่อนมังกรปรากฏในวาเลียร์เรีย
ทัพมากมาย แตกพ่าย ต่อกำแพงเมืองของเรา
ท่านกำชัยมิได้ง่ายๆ ดอก คาลีซี
ดี ข้าอยากฝึกผู้ไร้มลทินอยู่พอดี
พวกเขาต้องได้ลิ้มรสเลือดโดยเร็ว
ท่านปรารถนาเลือด ท่านก็จักได้เลือด
แต่เพราะอะไร?
จริงอยู่ ท่านปลดปล่อยทาสที่แอสตาพอร์
แต่ชาวยุนไค ใจกว้าง รักสงบ
นายทาสทรงปัญญาแห่งยุนไคส่งของขวัญมาให้
แด่ราชินีสีเงิน
ยังมีอีกมากมาย รอท่านอยู่ ที่เรือของท่าน
- เรือของข้า? - ถูกแล้ว คาลีซี
อย่างที่บอก เราเป็นคนใจกว้าง
เราจะมอบเรือเท่าที่ท่านต้องการ
แล้วต้องการสิ่งใดตอบแทน?
เราเพียงขอให้ท่านรับเรือไว้
แล้วเดินทางกลับเวสเทอรอสของท่านไปเสีย
ปล่อยให้เราทำเรื่องของเราอย่างสันติเถิด
ข้ามีของขวัญให้เจ้าเช่นกัน
- ชีวิตของเจ้าไงล่ะ - ชีวิตของข้า?
และของเหล่านายทาสทรงปัญญา
แต่ข้าต้องการของตอบแทนเช่นกัน
ท่านต้องปลดปล่อยทาสทุกคน ในยุนไค
ชาย หญิง เด็ก ทุกคนต้องได้อาหาร
เสื้อผ้า ทรัพย์สิน เท่าที่ถือไหว
เป็นค่าตอบแทนการรับใช้มานานปี
หากปฏิเสธของขวัญนี้
จะไม่มีความปราณีใดให้เจ้า
ท่านมันเสียสติ
เรามิใช่แอสตาพอร์ หรือคาร์ธ
เราคือยุนไค สหายของเราทรงอำนาจ
สหายที่ยินดีทำลายล้างท่านเป็นอย่างยิ่ง
ใครรอด เราจะจับเป็นทาสอีกครั้ง
อาจจับท่านได้ด้วย
ท่านสัญญาจะไม่ทำร้ายกัน
ใช่ แต่มังกรข้าไม่ได้สัญญาอะไรด้วย
แถมเจ้าข่มขู่มารดาของมัน
เอาทองมา
ของข้า เจ้ายกให้ข้าแล้ว จำได้ไหม?
ข้าจะใช้มันให้เป็นประโยชน์
ถ้าฉลาดก็ทำแบบเดียวกันกับของขวัญข้าเสีย
ไสหัวไปได้แล้ว
ชาวยุนคิชมีศักดิ์ศรี
เขาไม่ยอมงอแน่
แล้วจะเกิดอะไรขึ้น กับสิ่งที่งอไม่ได้?
เขาบอกว่ามีสหายทรงอำนาจ
หมายถึงใครกัน?
ข้าไม่รู้
ไปสืบมา
สายโซ่?
ทองล้วน จากเหมืองนอกเมืองท่าแลนนิส
หลอมในปราการหินคาสเทอร์ลี
สายโซ่ทองคำ
เอาไปซื้อเรือยังได้
- จะให้ข้าซื้อเรือ? - อะไรนะ?
- จะส่งข้าไปไหน? - เจ้าไม่ได้จะไปไหนทั้งนั้น
งั้น จะเชิญข้าไปงานแต่งไหม?
ข้าไม่ได้อยากแต่ง
- ไม่อยากเลย - แน่ใจ?
เธอสวยไม่ใช่เหรอ บอกเองนี่
นั่นไม่ได้แปลว่า...
มันเป็นหน้าที่ ไม่ใช่ความต้องการ
จะบอกตัวเองอย่างนั้นตอนอึ๊บเธอใช่ไหม?
ข้าไม่มีทางเลือก พ่อข้า...
ไม่ใช่ผู้ครองโลก
เราข้ามช่องทะเลแคบไปด้วยกันก็ได้
แล้วให้ข้าไปทำอะไร?
เล่นปาหี่?
ข้าคือแลนนิสเตอร์แห่งปราการหินคาสเทอร์ลี
และข้า คือเช โสเภณียอดตลก
ข้ายังรู้สึกกับเจ้าเช่นเดิม
ข้าต้องแต่งกับซานซา ทำหน้าที่ของข้า
ขณะที่ข้าล้างส้วมให้เธอ?
คอยเลียไข่เวลาท่านเบื่อ?
ข้าสาบาน ข้าจะไม่ทำเยี่ยงนั้น
อ้อเหรอ แล้วมันจะเป็นเยี่ยงไหน?
ข้าจะซื้อบ้านดีๆ ให้เจ้า ในเมืองนี้
เจ้าจะมีเสื้อผ้าดีๆ ใส่
มีองครักษ์คุ้มครอง คนรับใช้
ถ้ามีลูก พวกเขาจะได้รับ
การดูแลอย่างดี
ลูกๆ ? คิดว่าข้าอยากมีลูก
ที่ไม่มีวันเห็นหน้าพ่องั้นรึ?
ลูกๆ ที่จะถูกฆ่าคาเตียง
ถ้าปู่ตัวเองรู้เรื่องเข้า?
ฟังหน่อย
ฟังข้าหน่อย หญิงของข้า
- ข้าไม่ใช่หญิงของท่าน - ทำไมจะไม่ใช่
เจ้าจะเป็นของข้าเสมอ
ข้าก็แค่โสเภณีของท่าน
พออึ๊บข้าจนเบื่อแล้ว
ข้าก็หมดประโยชน์
- เกิดอะไรขึ้น? - ไวด์ไฟร์
ข้าควรจะอยู่ที่นี่
ทั้งหนีทั้งสู้แทบตาย
สุดท้ายก็กลับมาจุดเริ่มต้น
คิดถึงไหม?
- คิงส์แลนดิงน่ะหรือ? - บ้านของพ่อเจ้า
ข้าไม่เคยมีพ่อ ข้าไม่เคยต้องการพ่อ
ไม่เคยสงสัยหรือ พละกำลังเจ้ามาจากไหน?
ไหนจะพรสวรรค์การต่อสู้?
ข้ามันชนชั้นต่ำ
ต่ำยิ่งกว่าต่ำ แม่ข้าเป็นคนใช้ในร้านเหล้า
แม่ข้าเป็นทาส
ข้าก็ด้วย
ถูกซื้อถูกขาย
ถูกเผาไฟตีตรา
จนลอร์ดแห่งแสงทรงเอื้อมลงมา
คว้าข้าไว้ ฉุดข้าขึ้นไป
ข้าเกิดในตรอกเหลือบไร
เจ้ามีสายเลือดชั้นสูง
ท่านกำลังบอกว่า พ่อข้า
เป็นลอร์ด หรือ...
นั่น
บ้านของพ่อเจ้า
ก็แค่ลูกนอกกฏหมาย
ลูกนอกสมรส ของโรเบิร์ตที่หนึ่ง แห่งตระกูลบะราธเธียน
ราชาแห่งชาวแอนดัล
และปฐมบุรุษ
คิดว่าทำไมพวกผ้าคลุมทองถึงอยากได้ตัวเจ้าล่ะ?
สายเลือดราชันมีอำนาจสูงส่ง
มาผิงไฟเถอะ เด็กน้อย
ไม่พูดเลยหรือ?
นั่นครั้งแรก
ข้าไม่คุยกับคนทรยศ
ข้าก็ไม่อยากมอบเจ้าหนุ่มนั่นหรอก
แต่ก็ทำ
เจ้ารับเงิน แล้วยกเขาให้คนอื่น
เทพสีแดง คือเทพผู้เที่ยงแท้
ท่านก็เห็นอำนาจพระองค์แล้ว
เมื่อพระองค์สั่ง เราย่อมทำตาม
เขาไม่ใช่เทพของข้า
เหรอ เทพท่านคือใคร?
เทพแห่งความตาย
เจอกองปล้นสะดมของแลนนิสเตอร์
- กี่คน? - ไม่เกิน 20
- ไกลไหม? - ขี่ม้าลงใต้ไม่ถึงวัน
ว่าไงหนุ่มๆ ออกล่าสิงโตกันหน่อยไหม?
เอาเลย!
แล้วริเวอร์รันล่ะ?
ไม่ได้อยู่ใต้นะ ตะวันตกต่างหาก
มะรืนนี้มันก็ยังอยู่ทางตะวันตกน่า
- เจ้าสาบานแล้ว - สาบานจะพาท่านกลับบ้าน เราพากลับแน่
แต่ต้องจัดการเรื่องนี้ก่อน
ทำไม? จะได้ขโมยทองมันเหรอ?
ข้าสาบานว่ามันไม่ใช่อย่าง...
สาบานอะไรข้าไม่สน เจ้ามันไร้สัจจะ
หลอกเกนดรี หลอกข้า
หลอกทุกคนที่ขวางหน้า ขอให้แลนนิสเตอร์ฆ่าเสียให้หมดเลย
วันนึงท่านจะเข้าใจ แต่ตอนนี้...
- อังกาย พาเธอกลับมา - กลับมา สาวน้อย!
อยากถีบก็ถีบไป หมาป่าน้อย
ไม่มีประโยชน์หรอก
นึกว่าไปแล้วซะอีก
พรุ่งนี้
พวกเขาบอกไหมว่าจะทำอะไรข้า?
ลอร์ดบอลตันจะออกเดินทางพรุ่งนี้เหมือนกัน
ไปร่วมงานแต่งของเอ็ดมัวร์ที่หอคอยคู่
ส่วนเจ้า รออยู่นี่
กับล็อคค์?
ข้าติดหนี้เจ้าอยู่
ตอนแคทลิน สตาร์คปล่อยเจ้า
เราต่างก็รับปากนางไว้
แล้วสัญญาของเจ้าล่ะ
เจ้ารับปากแล้ว
รักษามันสิ
นั่นแหละการทดแทนคุณ
ข้าจะพาเด็กสาวสตาร์คไปคืนแม่
ข้าสาบาน
ลาก่อน เซอร์เจมี
มา ข้าเอง
ต้องใช้เวลาหน่อย
ไคเบิร์นหวังใช้เส้นพ่อเจ้า เพื่อบังคับเอาสายโซ่คืนจากซิทาเดล
พ่อข้าจะให้เขาเป็นแกรนด์เมสเตอร์
ถ้าเขาปลูกมือใหม่ให้ข้าได้
ท่านจะช่วยฝากฝังข้ากับลอร์ดไทวิน ใช่ไหม?
ฝากขอโทษร็อบบ์ สตาร์ค ด้วยที่ไม่ได้ไปร่วมงานแต่งพระเจ้าอา
แลนนิสเตอร์ขอฝากความเคารพ
เดินทางปลอดภัยนะ ไอ้คนปลงพระชนม์
ไม่มีอะไรจะพูดหรือ?
ก่อนนี้น่ารักกว่าอีก
จำไม่ได้ว่าตัดไข่เจ้านี่หว่า
แล้วไม่ต้องห่วงเพื่อนหรอกนะ
เราจะดูแลอย่างดี
ชู่ว...
ใจเย็น นายท่าน
ใจเย็น
ชู่ว...
มีรานดารู้ดีว่าทำอะไรอยู่
วางใจเถอะ
เธอฝึกมาเป็นแม่ชี แต่...
เธอมีความต้องการอื่น
พวกบาทหลวงก็ด้วย แต่พวกนั้นโกหก
เขาอยู่ไหน?
ใครหรือ นายท่าน
ไม่มีใครหรอก นอกจากท่าน ตัวข้า กับไวโอเล็ต
ได้โปรด
ไม่อยากให้เราเห็นหรือ?
โอ มาเถอะ ขอดูหน่อย
เห็นใครๆ ก็พูดถึง
เขาส่งเจ้ามา
ใครส่งเรามา?
เรามากันเอง ลอร์ดเกรย์จอย
ได้ยินเรื่องเจ้านี่มาเยอะ
- ได้โปรด - โอ๊ะ!
อยู่นี่เอง
เอ๊ะ
คิดว่าเราน่าเกลียดหรือ?
แหงๆ เลย
ก็เขาเจออะไรมาตั้งเยอะ
ดูหน้าเขาสิ น่าสงสาร
ช่วยข้าด้วย
ถ้าเขากลับมา...
เราต้องช่วยปลอบเขาหน่อย
จะปลอบเขายังไงดี?
ข้ามีไอเดีย
โอ เธอเขินใหญ่แล้ว
ท่านก็รู้นี่ พวกสาวเคร่งศาสนาเนี่ย
สงสัยไม่รู้ว่าเราเป็นยังไง
รู้สึกโดนอะไรละ
โอ ลอร์ดเกรย์จอย
- ดีเหมือนข่าวลือไหม? - อือ
แล้วทำไมต้องให้เจ้าสนุกอยู่คนเดียว
อะไร ชอบคนนั้นมากกว่าหรือ?
เหลือเฟือสำหรับเราทั้งคู่
ข้ามาก่อนนะ
โทษที โทษที
ผิดเวลาจริงๆ
แต่ข้าเริ่มอิจฉาน่ะ
แล้ว?
มาดูจู๋นี้ที่ร่ำลือกันหน่อยไหม?
ใครๆ ก็รู้ว่าเจ้าชอบผู้หญิง
คิดว่าพวกหล่อนรักตอบล่ะสิ
จู๋อันโด่งดังนั่น มีค่ากับเจ้าสินะ
จะบอกว่าเป็นอวัยวะที่สำคัญที่สุดรึเปล่า?
ได้โปรด
อย่า
อย่า! เมตตาด้วย!
ได้โปรดเมตตาด้วย เมตตาข้าด้วย!
ก็เมตตาแล้วไง
ไม่ได้จะฆ่าซะหน่อย
แค่ปรับเปลี่ยนอะไรนิดหน่อย
อย่า อย่า อย่า!
ขอร้องล่ะ อย่า!
อย่า อย่า ได้โปรดเถอะ!
เดี๋ยวทำมันหนีหรอก
ไม่มีทาง ข้าจะสังหารมัน
ไกลเกินไป
นั่นคฤหาสน์รึเปล่า?
นั่นมันโรงสีข้าว
โรงสี
ใครสร้าง? ราชาสักคน?
ก็แค่คนที่เคยอาศัยอยู่ที่นี่
สร้างเก่งนะ
เรียงหินได้สูงขนาดนั้น
วินเทอร์เฟลมีหอคอยสูงกว่านั้น 3 เท่า
"ข้าคือจอน สโนว์ จากวินเทอร์เฟล
ปะป๊าเป็นลอร์ดชั้นสูง
ข้าอาศัยในหอคอยสูงทะลุเมฆ
ถ้าแค่โรงสีก็ตื่นตาแล้วละก็
เจอมหาปราการของวินเทอร์เฟลต้องลมใส่แน่
ลมใส่คืออะไร?
เป็นลม
เป็นลมคืออะไร?
เหมือนเด็กผู้หญิงเห็นเลือดแล้วล้มพับไงล่ะ
ทำไมเห็นเลือดแล้วต้องล้มด้วย?
ก็...
เด็กสาวคนอื่นไม่เหมือนเจ้านี่
ผู้หญิงต้องเห็นเลือดมากกว่าผู้ชายนา
หรือว่าชอบผู้หญิงที่ลมใส่มากกว่าล่ะ?
แมงมุม!
ช่วยด้วย จอน สโนว์
ชุดข้าทำจากไหมแสนละเอียด
จาก ทราลาลาลาลีเดย์
อยากเห็นเจ้าใส่ชุดผ้าไหมจัง
จริงง่ะ?
จะได้กระชากเป็นชิ้นๆ
อ้าว ลองฉีกชุดสวยข้าสิ
จะอัดให้ตาคล้ำเลย
สักวันข้าอาจพาเจ้าไปวินเทอร์เฟล
หรือไม่ข้าอาจเป็นฝ่ายพาไปเอง
หลังจากเรายึดดินแดนคืนมาได้
อีกริต
เจ้าไม่มีทางชนะหรอก
ข้ายอมรับว่าพวกเจ้ากล้าหาญมาก ไม่มีใครเถียง
- เจ้าไม่รู้อะไร... - 6 ครั้ง ใน 1,000 ปี
ราชานอกกำแพงจู่โจมราชอาณาจักร
- ล้มเหลวทุกครั้ง - รู้ได้ยังไง?
เด็กทุกคนในวินเทอร์เฟลรู้
เราถูกสอนมา
มีสงครามที่ไหน
วีรบุรุษชื่ออะไร ใครตายที่ไหน
เจ้ารุกราน 6 ครั้ง
และล้มเหลวทั้ง 6 ครั้ง
ครั้งที่ 7 ก็ไม่ต่างกันหรอก
- มานซ์ไม่เหมือนคนอื่น - เจ้าไม่มีวินัย
ไม่ได้รับการฝึก ไม่นับเป็นกองทัพด้วยซ้ำ
ไม่รู้วิธีผนึกกำลังต่อสู้
- เจ้ามันไม่รู้อะไร - ข้ารู้
ข้ารู้ดี
ถ้าจู่โจมกำแพง พวกเจ้ามีแต่ตาย
ตายเรียบ
เรา ทุกคน
เจ้าเป็นของข้า
ข้าเป็นของเจ้า
จะตายก็ตาย
แต่เราจะใช้ชีวิตก่อน
ใช่ ใช้ชีวิตเสียก่อน
พล่ามเรื่องอะไรละนี่?
แล้วทำไมได้นั่งคุยสบายๆ ทุกที
ระหว่างเราทำงานหนัก?
โฮดอร์
- เราอยู่นั่นไงล่ะ - บอกอะไรเขาอยู่?
- ไม่เป็นไร โอชา - เป็น
คิดว่าทุกวันนี่ข้าไม่ได้ยินหรือ?
ยัดเรื่องเวทดำใส่หัว
คุยแต่เรื่องนิมิต อีกา 3 ตา เรื่องร้ายๆ
- ปล่อยเขาน่า - ให้เขาพูดเอง
ข้าไม่ได้ยัดเยียดอะไร
งั้นพูดกันเรื่องอะไร?
สิ่งที่เกิดกับเขาไง ความหมายของมัน
งั้นบอกมาสิ มันหมายถึงอะไร
มันไม่ใช่อย่างนั้น
ข้าเองก็อยากให้คำตอบได้
มันจะง่ายกว่านี้มากเลย
ข้าไม่อยากให้เจ้าคุยกับเขาอีก
จนกว่าจะเจอพี่ท่านที่ปราสาทดำ
- เป้าหมายเราไม่ใช่ปราสาทดำ - ว่าไงนะ?
บอกแล้วไง จอน สโนว์ไม่ได้อยู่ที่นั่น
แบรนต้องตามหาเรเวนที่นอกกำแพง
ไม่ ไม่ ข้าไม่กลับไปนั่นอีกแล้ว
พี่ท่านอยู่ที่ปราสาทดำ นั่น คือเป้าหมายของเรา
มองข้า
เรเวนมาข้าตลอด
ตั้งแต่ข้าร่วงจากหอคอยนั่นแล้ว
มันอยากให้ข้าไปหา
ข้าไม่มีขาอีกต่อไปแล้ว
ข้าเหลืออยู่แค่นั้น
ท่านยังมีครอบครัว
ท่านต้องไปปราสาทดำ
กลับไปหาพวกเขา ไปยังที่ของท่าน
แล้วถ้าทางเหนือคือที่ของข้าล่ะ?
ถ้ามันมีเหตุผลที่ข้าร่วงจากหอคอยล่ะ?
เขาบอกท่านอย่างนั้นหรือ?
ว่าทุกอย่างมีเหตุผล?
เรื่องร้ายๆ ทั้งหลายนี่ เป็นแผนการที่เทพเจ้าวางไว้ให้ท่าน?
ข้าก็อยากให้เป็นงั้น นายน้อย
แต่เทพเจ้าไม่มาสนใจท่านหรือข้าหรอก แม้แต่นิดเดียว
เจ้าไม่เข้าใจ เจ้าไม่รู้หรอก
ท่านนั่นแหละไม่รู้ ไม่มีใครรู้เลย
ไม่มีใครเคยอยู่ที่นั่น
ข้าเคยมีสามี
เป็นคนดี
เขาชื่อบรูนี
เราเป็นของกันและกัน
แต่คืนหนึ่ง บรูนีหายตัวไป
ใครๆ ก็ว่าข้าโดนทิ้ง
แต่ข้ารู้จักเขาดี
เขาไม่มีวันทิ้งข้า ถึงไปก็ไม่นาน
ข้ารู้ว่าเขาต้องกลับมา
แล้วเขาก็กลับมา
ทะลุด้านหลังกระท่อมเข้ามา
แต่มันไม่ใช่บรูนี
มันไม่ใช่
ผิวเขาขาวซีด
เหมือนผิวศพ
ตาสีฟ้าสดยิ่งกว่าท้องฟ้า
เขาจู่โจมข้า
คว้าคอ
บีบ แรงมาก
ข้ารู้สึกเลย ว่ากำลังจะตาย
ข้าไม่รู้เลยว่ามีดมาจากไหน
แต่ข้าแทงมันลงไป
แทงลึก ใส่หัวใจ
แต่เหมือนเขาไม่รู้สึกเสียด้วยซ้ำ
ข้าต้องเผากระท่อมไปพร้อมกับเขา
ข้าไม่ได้ถามเหตุผลจากเทพเจ้า
มันไม่จำเป็นเลย ข้ารู้อยู่แล้ว
มันแปลว่า ทิศเหนือ ไม่ใช่ที่ที่คนควรอยู่
ไม่ควรอีกต่อไปแล้ว
ข้ารับปากเมสเตอร์จะพาท่านไปปราสาทดำ
ไม่ไกลกว่านั้น
อาการเจ็บเป็นอย่างไรบ้าง นายท่าน?
แขนที่ไร้มือ จะมีประโยชน์อะไร?
เราหยุดการเน่าไว้ได้
ใช่ เราหยุดมันไว้ได้
เจ้าเป็นคนมีการศึกษา
ดูสิทำไรให้ข้าได้
เจ้ารักษาได้ดีนะ
ทำอะไรแบบนี้ได้เก่งกว่า
แกรนด์เมสเตอร์ไพเซลเสียอีก
อย่ายอกันเลย นายท่าน
ทำไมซิทาเดลถึงยึดสายโซ่เจ้าไปนะ?
ลวนลามเด็กผู้ชายมากไป?
มิใช่ นายท่าน นั่นมิใช่จุดอ่อนของข้า
แล้วมันคือ...?
ความอยากรู้อยากเห็น
จะรักษาโรค ก็ต้องเข้าใจโรค
จะเข้าใจโรค
ก็ต้องศึกษาคนติดโรค
เจ้าทดลองกับคนเป็นๆ
- คนตาย - พวกเขายินยอม?
การทดลองของข้า มอบความรู้
ที่ช่วยชีวิตอีกมากมาย
เดาว่าพวกยาจกสินะ
ผู้คนที่ไม่มีครอบครัวมาเรียกร้องอะไร
เจอพวกเขาคราญครางตามสลัม
จับใส่รถเข็น ส่งกลับบ้าน
แล้วแหวกท้องดูว่ามีอะไรอยู่ข้างใน
ท่านสังหารคนกี่คนแล้ว นายท่าน?
ข้าไม่รู้
50? 100?
นับไม่ถ้วน
นับไม่ถ้วน ฟังดูดีนะ
ท่านช่วยชีวิตคนมาแล้วเท่าไหร่
หลายแสน
ประชากรของคิงส์แลนดิง
เจ้าดูแลนกเรเวนที่ฮาร์เรนฮอล
แล้ว... แล้วได้ส่งนกไปให้พ่อของบริแอนน์ที่ทาร์ธไหม?
ส่งไปแล้ว บินกลับมาแล้ว
ลอร์ดเซลวิน ทาร์ธ
เสนอ 300 มังกรทองให้พาลูกสาวกลับไปอย่างปลอดภัย
- สมน้ำสมเนื้อดี - สมน้ำสมเนื้อ แต่ล็อคค์ไม่เอาหรอก
ทำไมล่ะ?
เพราะเขาเชื่อว่าลอร์ดทาร์ธ
เป็นเจ้าของเหมืองแซฟไฟร์ทั้งหมดในเวสเทอรอส
เขารู้สึกถูกหยามมาก
โง่น่ะถ้าจะสังหารนาง
ทหารพวกนั้นรบมานานแล้ว
แถมส่วนใหญ่ก็จะตายในหน้าหนาว
นางจะบำเรอพวกเขาในคืนนี้
และคืนต่อๆ ไป
ไม่คิดว่าพวกนั้นใส่ใจนักหรอก
เราต้องกลับฮาร์เรนฮอล
ทำไม?
ข้าลืมอะไรไว้
ไม่มีทาง
ลอร์ดบอลตันสั่งข้าแล้ว
สั่งว่าอะไร?
ให้เอาเจ้าไปส่งพ่อที่คิงส์แลนดิง
คิดว่าจะได้รางวัลหรือ?
ข้ารับใช้ลอร์ดบอลตัน
ถ้าพ่อเจ้าจะแสดงความ...
คิดว่าจะได้รางวัลสินะ
ขออธิบายอะไรหน่อยนะ
ทันทีที่พ่อเห็นข้า ท่านจะถามเรื่องมือเป็นอย่างแรก
และข้า จะบอกว่าถูกคนเนี้ยแหละ ตัด
- ข้าไม่มีส่วน... - หรือข้าอาจจะบอกว่า ชายคนนี้ช่วยชีวิตข้าไว้
เราจะกลับฮาร์เรนฮอล หเดี๋ยวนี้
- เปิดตาไว้ ทหาร - เงียบ
♪ The bear, the bear and the maiden fair ♪
♪ From there to here, from here to there ♪
♪ All black and brown and covered in hair ♪
♪ He smelled that girl in the summer air ♪
♪ The bear, the bear, and the maiden fair! ♪
อย่าให้รอด
นี่เป็นการแสดงที่ห่วยที่สุด
เลิกหนีแล้วสู้ซี่
ดาบไม้เนี่ยนะ?
- อ้าวนึกว่าไปแล้ว - ให้ดาบไม้งั้นรึ
ก็เรามีหมีอยู่ตัวเดียว
ข้าจะจ่ายค่าไถ่เอง
ทอง แซฟไฟร์ อะไรก็ได้
เอานางออกมาก็พอ
ขุนนางอย่างเจ้าเนี่ยน้า
ยังไงก็คิดว่าทองคือทุกสิ่ง
นี่สิ ให้ความสำราญได้มากกว่าทองเสียอีก
และยิ่งมากกว่าแซฟไฟร์
เพราะงั้น ก็เอาเงินไปซื้อมือทอง
ไว้ใช้ชักว่าวซะไป
- หลบหลังข้า - เรื่องไร
ทำ *** อะไรหมีข้าฟะ?
ลอร์ดบอลตันมอบหมายให้ข้าพาเขากลับ
ไปยังคิงส์แลนดิง เป็นๆ ข้าต้องปฏิบัติตาม
ดึงนางขึ้นไป
จับขาข้าไว้
ดึงขึ้นมา!
นังตัวเมียต้องอยู่ที่นี่
เราจะพานางไปคิงส์แลนดิงด้วย
นอกจากจะฆ่าข้าเสีย
นางเป็นของข้า
ลอร์ดบอลตันสั่งไว้แล้ว
คิดว่าอะไรสำคัญสำหรับลอร์ดบอลตันกว่ากัน
ให้รางวัลหนูเลี้ยง
หรือส่งลูกชายของไทวิน แลนนิสเตอร์กลับไปอย่างปลอดภัย?
เราต้องไปแล้วล่ะ
ขอโทษเรื่องแซฟไฟร์ด้วย
== แปลไทย สุนัขป่าโลกันตร์ gotfansite.com ==
Sync & corrections by honeybunny www.addic7ed.com